Peter Vanvelthoven (SP.A) is bezig een procedure op te stellen om illegale websites te laten blokkeren door de internetproviders. Met die maatregel wil de minister het gros van websites met racisistische boodschappen en kinderporno niet meer toegankelijk maken voor het Belgische publiek. Een goed initiatief, dat mag gezegd worden.

Meteen is ook de eerste stap gezet naar een Belgisch censuurbeleid op het internet. Om niet meteen met een argument te komen zoals de Big Chinese Wall (want uiteraard valt België niet te vergelijken met China) moeten we ons toch even stilstaan bij wat het internet de laatste jaren voor ons heeft betekent.

Het World Wide Web gelijk aan een uitermate democratische informatiebron.
Muziekgroepen, politici, cultuurliefhebbers, eenzame personen, rechtenactivisten, religie, academici, scholieren, de economie.. allemaal hebben ze er baat bij dat iedereen informatie over hen kan opvragen. Freedom of speech.

Democratie en vrijemeningsuiting kent uiteraard ook zijn grenzen. Beledigingen, illegale porno, oproep tot geweld en haat, enzovoort, .. vallen buiten deze grenzen. Maar waar trek je de lijn ? En belangrijker : hoe kan je er zeker van zijn dat ze niet omzeild wordt ?

De maatregel van Vanvelthoven is zeker positief, maar niet absoluut. Dergelijke illegale informatie kan zich ook via betrouwbare nieuwsgroepen en communities verspreiden. Gaan we deze dan ook blokkeren ?

Het is maar de vraag of de volgende minister enkel illegale websites zal blokkeren, zij het nu “staatsgevaarlijk” of niet. In de naam van de strijd tegen het terrorisme bijvoorbeeld ? Want wat in China gebeurt, is in België vrij onrealistisch, maar Europa is alvast op de goede weg. En nog belangrijker : je zal het niet eens merken..