Het AZ Sint-Jan Brugge krijgt elke zomer een grote groep jobstudenten over de vloer, opgesplitst in juli en augustus. De informaticadienst voor zo’n groot ziekenhuis is niet te onderschatten. In juli en augustus waren er al jobstudenten voorzien, maar ze zoeken nog iemand voor augustus-september.

De taak zal eruit bestaan alle Office producten te upgraden naar versie 2003, op heel wat computers in het ziekenhuis. Daarvoor hoef je niet overal rond te lopen, de meeste installaties zijn mogelijk door de computer van op afstand over te nemen. (en dat is leuk, want met headset !). In de vrije momenten kan je ingeschakeld worden om wat helpdesk werk te doen.

De vereisten

• voldoende kennis IT om mits een basisuitleg zelfstandig de updates te kunnen doen
• geen schrik hebben om te bellen naar het personeelslid dat je zijn of haar computer even zal overnemen
• nog geen 23 dagen als vakantiejob gewerkt te hebben dit jaar
• direct aan de slag kunnen gaan (volgende week of week erna)

Ikzelf heb al 2 keer gewerkt in het ziekenhuis, in de administratie en daarna in de informatica, en ik kan er enkel positief over zijn: Goed betaald, gevarieerd warm eten (te kiezen uit 2 hoofdmaaltijden en een koude schotel), afwisselend en aangename sfeer.

Interesse?

helpdesk@azbrugge.be
of via mij (nog sneller)

De ene traditie moest wijken, de andere kwam erbij. Dat was zowat de algemene trend van deze editie zoals ik ze beleefd heb. Maar al bij al dik in orde! zoals Stijn het elke dag mooi weet te verwoorden. Zij het waarschijnlijk op een hele andere manier.

Want de klassieke meet der haasje-over-springers was er dit jaar niet bij. En dat betekent dus ook dat het programma moest herzien worden. Al bleven er toch wat vaste waarden.

Concreet:
- Het aantal feestdagen werd desondanks verhoogd van 2 naar 8. En dat had natuurlijk alles te maken met m’n vakantiejob in hartje Gent. Ik moet de deur nog maar uitstappen en ik sta in de feestzone. Vandaag zelfs letterlijk toen ik m’n fiets bijna niet meer kon nemen tussen de rommelkramen.
- Het was ook overwegend gay. En dat had toch anders gemogen. Maar goed, dat zal volgend jaar dan ook anders zijn.
- Ik voel mij verdikt. Het zal wel niet zo zijn, maar van sport is er toch niet veel gekomen. Bye bye mooi voornemen om 4 dagen per week te sporten in juli

Zondag :
Oude kotgenoot Roel kent zoveel mensen dat er altijd wel iets leuk te organiseren valt met hem. We begonnen aan de Kouter, gingen regelrecht naar de Turkse tent op Baudelo (een klassieker), crashten neer in de Abacho (een instant hit in wording), pikten wat van The Animals op, maakten een afrekening tussen marrokanen mee op Polé Polé, zagen hoe schoon Animo sossen wel kunnen zijn en hoe hard ze begaan zijn met het vrouwelijk orgasme, ontdekten flikken in undercover (en dus niet zo undercover), dwaalden af naar Betty maar ze kon ons niet verwennen want der was geen plaats meer, en eindigden op de Korenmarkt. Vervolgens nog met de Sam en aanhangers naar dat janettecafé aan de Lange Munt gegaan, leuke studenten van het Rits leren kennen (Maartin, Pieter Jan en Veerle die geen vrouwen kan tekenen ), om uiteindelijk te eindigen op de Vlasmarkt waar het ineens zo begon te gieten dat ik er maar een punt achter zette.

Maandag:
Rustig en minder geslaagd. Het zal wel met het weer te maken gehad hebben. Een tourtje met Tim richting Baudelo, een slecht hutsepotje van groenten gegeten, even naar de Limonada gegaan en er een een coqtail van een cola gedronken, om vervolgens samen met Orlando en Davy te staan gapen naar filmmuziek op Sint-Baafs. Veel was melig, maar de muziek van Indiana Jones, Star Wars en La Vita es Bella vree indrukwekkend. Cliché maar tevree.

Dinsdag:
Bjorn kwam speciaal voor mij achter zijn wordpress editor vandaan om gezellig een tourtje in de feestenzone te maken. Met ongezonde voeding maar o zo lekker: Pasta presto en als dessert een chocolademilkshake van de plaatselijke chocoladebar ! (you gotta see that chocolate boy mjummie) Vervolgens Bjorn teruggebracht langs de zalige wandelstraten tussen Sint-Lucas en de gevangenis in avondzon.
Eenmaal de zon onder was Evy, Orlando en Jan gaan vergezellen op het terras van de janettebar The Out. Om te kijken natuurlijk! Altijd geestig bij hen. Dan de drukke sfeer bij Sint-Jacobs onder de klanken van Sioen en zijn Afrikaanse zangeressen gaan opsnuiven. Uiteindelijk gecrasht in Abacho waar ik opmerkte dat al die obers daar op mekaar gelijken. En goed uitgekozen dan ook nog eens!

Woensdag:
De release van de nieuwe Batman. Dat ging dus even voor. Evy vond het de film zelfs ontroerend! (wat hij totaal niet is, maar goed )

Donderdag:
Rustdag. Tis te zeggen. Je moet toch ook eens naar huis gaan. Al was het maar voor de vuile was, of om je ouders na 2 weken afwezigheid nog eens te zien.

Vrijdag:
De grootste janetteavond van de feesten. Met vele bekende gezichten. Beginnend bij The Out, passerend langs het nieuwe spitsburgerkraam en eindigend in een Cocteau fuif waar een feestje aan de gang was die toch maar beter in de Culture Club was gebleven. En met slechte wijn, die ik zo rap heb doorgeslikt dat ik er even niet goed van was. Memorabel moment: afgang tegenover Gepenetreerd Konein door het feit dat ik nie zo schoon kan dansen als hij. Woeps!!

Zaterdag:
Een wat “meer hetero” dagje. Dat lucht wel eens op. We zijn zelfs in de Duveltent geweest! En dat met niemand minder dan Jan van CSSEdit en Dennis. Dat voelt toch wel speciaal om de maker van een van de mooiste Mac programma’s een turks koekje aan te bieden, en door Betty te laten verwennen! Ook Lady Linn en het chocolade-ijsje (inclusief de bediening) waren lekker. Voor de rest veel Cocoa talk tussen Jan en Dennis, but as expected

Zondag:
Een speciale dag. Een weird dag. Een avond waar ik even van heb wakker gelegen. Maar eigenlijk ook wel een hele leuke dag, tussen Baudelo en Abacho. Met Bert en Seppe. Dankuwel trouwens Kenny !

Maandag:
De dag van de lege portemonnees, gelijk da ze ier zeggen. Maar de mijne is nog nie leeg! Zou ik dan toch nog iets doen vanavond?

Behalve die ene zetel naast een zwarte man in kostuum en das.
Had ik even geluk dat niemand mij voor was !

This morning our fish Damien died.
Cause of death : starvation.

Since we now have a cat we don’t pay as much attention any more to our fish. Our previous fish lived for 8 years and was always a nice company (he was so sweet !). After he died because of the old age (what a beautiful dead for a fish) we buyed a new fish. My mom didn’t want real pets, only those social fishes as you don’t have to clean their things (they eat their own shit).

We called the new fish ‘Damien’, like the little boy from the Flemish sitcom ‘Het Geslacht De Pauw’, because he could also behave very strange and spooky.

Normally my mom always used to feed Damien, but last week they were on a holiday and my sister and me just forgot him. It’s really sad. Our lovely little fish.

Where did it go. Is it in the cupboard ? Wouldn’t you like to know ? Oooh fishy fishy fishy fish.
I’ll miss you.

With my little Atoma book, a pen, and a map of Ghent, I started my holy search for the best student house in the city of Ghent. With a list of 30 adresses on yesterday, and a new list of 20 adresses today, I discovered new areas of the most social city of Belgium.

I never thaught I would do this in my life. The first time in Brussels, I took the student room that was owned by family, the second time in Ghent I started to search in September, and luckely found a very good room.
But this time, I wanted to do it for real.

It’s really fun to hunt for student flats. In some streets, I apparantly wasn’t the only one with the idea, and I could feel the stressy mood hanging over each others shoulders. Who would be the first to have the best one ?

Eventually, after having written down some favorite adresses, I just called a number that was hanging on a Rent-paper in a street at the end of the neighbourhoud Coupure. The man on the phone told me that only 15 minutes ago he has attached the poster on the window, and already 2 students (including me) have passed by. A couple of minutes later, he arrived to show me the room.

As I wasn’t sure yet (there is ALWAYS something better), I finished my round with a last house, but as it was on the 5th floor with 30 students in the building, I just called back the man and confirmed.

So where am I sitting ?
I won’t tell the exact address, as you know I’m quite prudent with personal information on the internet, but it’s situated behind the jail “Nieuwe wandeling”. (in fact, I can see the pivot wire out of my window !) It’s close to buss stops, and 5min walking from tram 4. In rainy days I can take the buss to my school (supposing that I really apply for the school). The whole area is very popular with students. The only bad thing is that my street gives a view to some ugly high flat.

What sort of house ?
I believe it was for 4 or 5 students. There is a small kitchen, and a court with bikes and some greenery. My room is quite small (but bigger than my last one) with a very big table. I think I’ll have to remove a chair if I want to place my keybord. 2 gigabites each month for internet isn’t quite much, but this is the case mostly everywhere. And if you go over it, you just pay more.

I have the feeling that my student life is only beginning.
Now time to get my diploma !

I’m glad to have found this piece of text in the latest Dutch magazine “Informatie” (Information). It perfectly describes my irritations of meaningless instant messaging. Sometimes I wonder how some people of my school can leave their msn the whole day on.  When I then turn online, it only takes couple of minutes before they start shooting stupid questions or boring Hey how are you’s. A collegue student that I was working with the last couple of months even asked me if I could give him both my msn, icq and skype.

The magazine concludes that companies should adapt their systems to this new type of communication. Will it improve teamwork ? Or will it decrease the attention ? In my case it’s the latter.

Dus bij deze een uitzonderlijke post.
Anders is mijn niet-ultieme plaats in de bwards onverdiend.

Genoeg onzin nu. Het is mooi weer vandaag.

Groeten uit Zweden.

Maar dan ! Op de terugweg naar de Kruispoort rijd ik een drietal verdachte grote witte camionettes voorbij. De straat wordt levendiger. Niet dat er opeens veel volk liep, het is en blijft tenslotte Bruges by night, maar ik voelde een speciale sfeer langzaam opkomen. Opeens fiets ik een van de donkerste straten van Brugge voorbij : de Peerdenstraat. Ik draai mijn hoofd en zie de filmset van In Bruges, starring.. Colin Farell jawel.

En dan volgt iets typisch Sveniaans. In plaats van even te stoppen, haast ik mij voorbij het gebeuren. Ik wil namelijk als Bruggeling nooit de toerist uithangen. Wat verder bedenk ik me toch. Wat als ik nu even subtiel doe alsof ik in die straat woon ? Ik maak een ommetje, om vervolgens uit te komen aan de andere kant van de straks wereldberoemde Peerdenstraat. Ik haal mijn GSM boven en doe alsof ik smsjes zit te tikken, terwijl ik nonchalant de imaginaire wegversperring nader. Vlak voor de versperring kijk ik verbaasd voor mij uit. Hé ik kan niet door ? Wat is dat daar allemaal ? “Mag ik hierdoor ?” vraag ik aan de jonge vrijwilligers. “Jazeker, maar dan moet je wel van je fiets afstappen”. “Oh maar ik maak wel even een omweg hoor” en schiet als ik ben (ik wil niet lastig gaan doen met mijn fiets in dat smal steegje) ontwijk ik de straat en fiets terug naar huis.

Farell, je was het toch niet waard.

Dienstmededeling.

Ter hoogte van de kruising van de Kreeftstraat en de Lozevisserstraat te Gent, niet ver van Het Volk, is vanavond een lief klein schattig roos beertje gevonden. De eigenaar liet hem meedogenloos achter in het midden van het kruispunt.

Om mijn burgerplicht na te leven heb ik het weerloze wezentje op de vensterbank van een huis op de hoek gezet.
Zodoende zal hij niet door een auto overreden worden tijdens een pijnlijk verscheurende draaibeweging.

Zou de eigenaar dit naamloze knuffeltje zo snel mogelijk willen ophalen?
Ik wil niet op mijn geweten hebben dat hij of zij tijdens de eerste sneeuwbui volledig zou wegpulveren. Want je weet hoe dat is vandaag. Niemand wil met iemand iets te maken hebben op straat. Nee zelfs niet met roze beertjes !