Concreet:
- Welgeteld 2 weken was ik werkloos, waarvan 1 onbetaald. Ligt de IT markt zo goed of heb ik geluk?
- Ik ben de eerste week als een gek beginnen solliciteren. Ongeveer 15 bedrijven heb ik aangesproken, bij 5 mocht ik meteen op gesprek.
- Bij één bedrijf, Statik, heb ik niet lang getwijfeld. Ik brak bovendien het recordtempo solliciteren. Om 14u stuurde ik een eerste mail, om 16u zat ik al op gesprek, 3 dagen later kreeg ik te horen dat ik mocht tekenen. Blijkbaar was het duidelijk dat ik er graag wou werken

That’s right, ik werk nu voor een jong webdesign bedrijf uit hartje Leuven, gespecialiseerd in de cultuursector. Ik ben er developer PHP, Drupal, maar ook frontend zaken en Flash behoren tot mijn takenpakket. Het is een klein team van jonge mensen, wat het heel gezellig maakt.

Momenteel ben ik bezig met een Drupal website op te zetten van een bekend internationaal café. De deadline is ergens in juni, maar volgens mij zal ik die veel vroeger halen. Het is echt plezant eens iets volledig nieuw te mogen ontwikkelen, wat ik bij Vacature weinig mocht doen. Kortom, mijn ontslag kan eigenlijk een beetje als een geschenk gezien worden, een uitdaging naar iets veel beter. Ook de afstand werk-thuis, welgeteld 10 minuten fietsen, is zalig

Prettig weekend!

Ondanks de financiële crisis was de zoektocht naar een job voor mij redelijk gemakkelijk, zeker nu ik dat vergelijk met de zoektocht naar een appartement (waarover later meer). Het is niet gelogen als men zegt dat er in de IT nog vele posities vrij zijn. Er zouden zelfs jobs te kort zijn.

Toch heb ik niet de eerste beste job genomen. Ik had bovendien het afgelopen jaar regelmatig bedrijven die me interesseerden in het oog gehouden. Onder meer Marlon, dotProjects en The Reference bevielen me wel. Door de beslissing om dan toch niet in Gent te blijven wonen moest ik echter weer vanaf nul beginnen.

Ik pakte het wat groter aan, en schreef me in op elke mogelijke vacature site. Dat is een zeer vermoeiende bezigheid omdat er tot op heden nog geen automatische verwerking van CV’s in die sites bestaan (enkel LinkedIn ondersteunt dit, en dan enkel nog maar engelstalige Word documenten). Het was bovendien extra lastig omdat ik, ondanks mijn 0 jaar werkervaring, al veel relevante vakantiejobs en stages in de sector had gedaan, en dit moest daarin allemaal worden vermeld.

Daarnaast hield ik me ook bezig met blogs afschuimen, vaktijdschriften zoals Datanews en magazines zoals Vacature continu door te nemen. Het is geen cliché dat men meer dan 6 uur per dag bezig moet zijn om een job te vinden.

Een professioneel ogend CV is eveneens broodnodig. Een simpel Word-document met standaard lay-out maakt niet echt indruk als men multimedia en informatica heeft gestudeerd. Je hebt ook meerdere versies nodig: een engelstalige, franstalige of examplaren waar bijvoorbeeld geen wensen in staan.

Het liefst wou ik aan de slag in een web-afdeling van een (multi)media-bedrijf, omdat het ‘live’ aspect van deze sector mij bijzonder boeit. Ik heb ongeveer 24 (al dan niet spontane) sollicitatiebrieven verstuurd, waarvan er meer dan de helft niet beantwoord werden, meestal vacatures zonder vermelding van de bedrijfsnaam, maar jammer genoeg ook van Emakina en Acht.

De telefoon stond daarentegen nooit stil. Al is dat dus geen garantie op succes. Bovendien is teveel je profiel meegeven ook nadelig: Vele selectiekantoren recruiteren vaak voor hetzelfde bedrijf. Zo kreeg ik zeker 4 keer telefoon of ik dan toch niet geïnteresseerd was om te werken voor (niet bij) de NMBS. Het laat een negatieve indruk na bij een bedrijf wanneer ze merken dat er meerdere sollicitatiebedrijven van eenzelfde kandidaat toekomen. Of dat beweerde mijn recruiter toch.

Naar het einde toe kreeg ik een drietal gesprekken aangeboden bij wel zeer interessante bedrijven en een piepkleine startup, maar ik moest deze desondanks laten voor wat ze waren.

Na een 3-tal weken had ik dan eindelijk beet, en dan nog wel bij het bedrijf waarnaar ik een van m’n eerste brieven had verstuurd. Na drie sollicitatierondes werd ik aangenomen bij de Persgroep. Nog blijer was ik toen ik hoorde dat ik voor het dochterbedrijf Vacature in Groot-Bijgaarden mocht gaan werken, met een site die ik de afgelopen weken intensief had bezocht, en waar ik, geen gezwans, toen al bij dacht dat ik daarvoor graag zou programmeren.

Ik ben er nu bijna een maand aan de slag, en de uren vliegen erdoor, zo graag doe ik mijn job daar. Het is meer dan uitdagend, de voertaal is er PHP en er heerst een aangename jonge sfeer, met, en dit zal de menig heteroseksuele lezer jaloers maken, veel knappe vrouwen.

In tussentijd werk ik voor school, m’n tweede opleiding, nog een flash portfolio af, en een website project volgt nog in het tweede semester. Gelukkig is dit thuiswerk. Ook daarover later meer.

Nu ga ik slapen, want voorlopig moet ik nog dagelijks treinen vanuit Brugge en dat weegt naar het einde van de week, zeker met al die vertragingen en gemiste aansluitingen, zwaar door.

De stad is aan te raden voor elke Europeaan die nog nooit in de VS is geweest. Want het is er naar Amerikaanse normen gematigd, zeg maar Europees. En toch zal je Amerika gezien hebben: de uitgestrektheid, de grootsheid, de trots.. en de miserie.

De miserie

Die viel meteen op. Hoe Europees San Francisco dan ook mag zijn, overal duiken wijken op waar rare figuren en arme mensen rondlopen. En die moet je door. Dergelijke “blokken” zijn overal en kunnen opeens beginnen en weer eindigen aan een Hilton hotel. De mensen lopen er op z’n zachtst gezegd schraal bij. De Gentse Zakkenman is er niets tegen. Gelukkig waren we tijdens de vlucht al gewoon geraakt aan de Amerikaanse assertiviteit van de piloot, want, oja, de sukkelaars spreken je aan. De enige truuk is doen alsof je deel uitmaakt van de daar zo typische individualistische mentaliteit: niet in de ogen kijken en doorlopen.

Wij hadden bovendien de pech een hotel te hebben waarnaar er geen enkele weg bestaat die niet door zo’n blok gaat. Maar we hebben het overleefd. Om eerlijk te zijn, ik voelde me er eigenlijk veel veiliger dan aan Franklin Rooseveltplaats in Antwerpen. Want het is zoals met alles in de States: de mensen lijken veel extremer dan dat ze vanbinnen zijn, alles is een beetje overacted.

Eten en shoppen

Over die Amerikaanse levensstijl kan niet genoeg geschreven worden. Ik was van plan om een lijstje bij te houden van “de kleine dingetjes” die anders zijn. Gelukkig besloot ik dat niet te doen en te genieten van de reis. Toch wil ik een aantal opmerkelijke toestanden vertellen.

Ten eerste het eten. De clichés kloppen, je kan er niet echt gezond eten, ook niet voor een deftige prijs (tenzij je echt de ultra dure restaurants zou opzoeken). Want als het dan wel gezond is, is het volume de boosdoener.
We konden niet anders dan elke dag op restaurant gaan. Gelukkig was er de iPhone app Yelp, die ons dan toch de beste hamburgertenten kon aanduiden, en hier en daar een Mexicaan of Italiaan. En eten is er goedkoop, behalve ontbijt by Dennys. Wist je trouwens dat elke handelaar in San Francisco een woordje Frans kan? Natuurlijk moesten we niet benadrukken dat er ook Nederlands gesproken wordt in België, maar Frans, olala! Je maakt er indruk mee.

Tweede way-of-living-puntje is de kledij. Die is er spotgoedkoop. Uiteraard zijn we 3 uur lang gaan shoppen in Macys. Alleen is shoppen er niet echt aangenaam, want verkopers zijn er zeer opdringerig. Kledij die je in je handen hebt willen ze zo snel mogelijk apart leggen zodat je er niet verder moet mee rondsleuren (en zodat je zou kopen). Ik had me trouwens voorzien door in België een valies in m’n valies te steken, want een nieuw paar schoenen, een broek en 5 t-shirts, dat kreeg ik er anders niet meer bij.
Grappig is overigens dat de dure merken zoals Diesel dan weer dubbel zo duur zijn. Een mooie winterjas van Diesel kost er tenminste 600 dollar.

Derde puntje: begroetingen. Een Amerikaan lijkt super beleefd en zegt: “Hey how are you doing”. Dit moet je letterlijk interpreteren. Antwoorden dus: “I’m great! How are you?” Het lijkt simpel, maar doe dat maar eens als Europeaan. Ik denk dat je er uiteindelijk wel aan gewoon wordt.

San Francisco

En zo zijn er nog puntjes, maar het is eens tijd om over de stad zelf te praten. Opmerkelijk is dat we geen enkele dag slecht weer hebben gehad, gedurende de 10 dagen in San Francisco en de natuurparken. Geen enkel wolkje zelfs! Dat is het prachtige aan de stad, want heel ongewoon is dat niet behalve in september. We were lucky. De baai lag wel vaak in de mist, en dan vooral de Golden Gate bridge, al zijn we erin geslaagd om die in helderblauwe hemel over te fietsen.

In San Francisco is er geen metro. Enkel de BART, die San Francisco verbindt met de rest van de Bay Area. Er rijden wel bussen, maar die wordt voornamelijk gebruikt door arme mensen. Zoals bekend is auto koning in de VS, maar in SF is zelfs die niet echt nodig omdat alles op wandelafstand ligt. Zelfs Main Street (van de pier tot Castro) kan in een uur worden uitgestapt. Er zijn natuurlijk ook de bekende kabeltrams, maar die worden (of wat dacht je) bijna uitsluitend door toeristen gebruikt. Wij zaten er ook even op, zo speciaal zijn ze niet.

Andere bezienswaardigheden die we aangedaan hebben waren de Coit Tower (gelegen in de buurt met de stijle straten en prachtige vergezichten), City Hall, Haight Ashbury, de Painted Ladies, Castro, Twin Peaks, Pyramid Tower, Union Square, Yerba Buena Gardens, Moscone Center, Golden Gate Park, Golden Gate Bridge, Sauselito, Berkeley,.. gohja eigenlijk bijna alles behalve Alcatraz en Lombard Street. En oja, de Pacific zagen we ook!

Yosemite, Mono Lake
Deel 2 van de reis was enorm verschillend. Aan de luchthaven van SF vertrokken we met een goudgele Ford Focus (we vielen tenminste op) richting Yosemite, een bekend nationaal park op 5 uur rijden. Heel spectaculair was het natuurpark niet (het is Yellowstone niet) maar weten dat in heel het park maar 1 bereidbare weg is en vele valleien totaal onbereikbaar zijn voor mensen was wel even slikken.
Aan het einde van de dag overnachtten we in Mammoth Lakes, een groot ski-oord, gigantisch ver afgelegen (150 km zo goed als verlaten snelweg). De dag erop trokken we naar Bodi, een western spookdorpje, in het hol van Pluto. Je moet er een uur op een zandweg naartoe rijden. Maar het loonde de moeite, amai nog niet.

Silicon Valley

Deze laatste dag was ongetwijfeld de meest bewogen. Met de auto keerden we van Mammoth Lakes terug over de 150 km verlaten snelweg, terug over de 5 uur durende Yosemite pas, vervolgens langs uren lange Californische vlakte om uiteindelijk in een agglomeratie te belanden die wat deed denken aan West-Duitsland op vlak van verkeersdrukte en bevolkingsdichtheid.

Dat gebied met villawijken en daartussen ongelooflijk stresserende snelwegen (2 uur Antwerpse ring) heet Silicon Valley. We maakten uiteraard van de gelegenheid gebruik om een bezoekje te brengen aan Apple, met name de Apple Company Store. Deed wel speciaal om zo de heilige gronden te betreden en een toertje omheen de campus te maken met de auto. Dit laatste deden we ook bij de gebouwen van Google, waar dan eigenlijk weer niets te zien was buiten wat Google logo’s.
Langs onze weg doorheen de Valley zagen we ook het Nasa Research Center met een belachelijk amateuristisch museum. Als laatste gingen we naar Stanford-stad Paolo Alto, waar we even dachten de villa van Steve Jobs te zien (uiteindelijk bleek het 3 blokken verder maar we hadden geen kaart) en trokken we een foto van de gebouwen van Facebook (spesjaaaaal).

Terugvlucht

Moe als we waren gingen we nabij ons luchthaven hotel nog een stevige pizza eten waarna we beseften dat dit onze laatste lekkernij van de reis ging zijn. De volgende ochtend was het vroeg opstaan, want het was weer eens vreselijk lang in een vliegtuig zitten. Gelukkig was de transatlantische vlucht deze keer geen sardienenblik zoals in het heengaan, maar een breed toestel met TV’tjes in de zetels. Die avond/nacht/ochtend deed ik dan ook geen oog dicht, want er waren genoeg films om uit te kiezen.
In België bezweek ik echter en ging om 15u ‘s namiddags m’n bedje in, om daarna om 23u30 al present te zijn op een fuif in de Vooruit. Kwestie van het studentenleven nog eens goed af te sluiten en te drinken op een prachtige reis.

Besluit

Dit werd mijn mooiste reis ooit. Het overtrof zelfs onze trektocht doorheen het pure Ierland. San Francisco is een prachtige stad, en kan tegen een goedkope prijs worden bezocht (alles samen gaven we aan de reis nog geen 2600 euro uit voor 2 personen). Toch zou ik er niet willen wonen, omwille van het koude Amerikaanse individualisme. Europa is zoveel gezelliger!

Wij kozen als uitvinding voor de grammofoon.
Gelukkig had ik in het begin van het jaar het vragenblad omtrent onze hobbies en interesses eerlijk ingevuld, want daarop hebben de lectoren zich gebaseerd om ons in te delen. En dus kwam ik in het online gedeelte terecht. Joepie!

Idee

Een webshop voor grammofonen maken leek logisch. Maar het is niet zo gemakkelijk om goed fotomateriaal te bekomen aangezien dit geen alledaags voorwerp meer is. Maar op een webshop moet wel beeldmateriaal komen om potentiële klanten te verleiden met ons product dat we aanbieden. Daarom moesten we eigenlijk een stapje verder gaan in het brainstormen over het concept over onze webshop.
We kregen ook de opdracht om een 3D-object van onze grammofoon in de webshop te integreren. Daardoor kwamen we op het idee om een webshop te maken waarbij mensen zelf hun grammofoon kunnen samenstellen. Door het digitaliseren van de grammofoon konden we deze opsplitsen in verschillende onderdelen zoals de hoorn, hoornhouder, plaatopleg … Deze onderdelen vormen de basis van onze webshop. En zo kunnen mensen dus hun eigen unieke grammofoon samenstellen.

.NET

Het slechte nieuws: De site moest in .NET worden gemaakt, omdat de andere multimedia student enkel dat kende, wat ik hem niet kwalijk kon nemen. En uiteindelijk valt .NET goed mee. Iedereen klaagt altijd over Microsoft producten, maar van .NET en Visual Studio kan je niet zeggen dat ze slecht gemaakt zijn. Waar PHP uitblinkt in vrije en flexibele code, kon .NET me vooral overtuigen met de taal C# en de debugger van Visual Studio. De kans dat je in C# onduidelijke en onveilige code schrijft is veel kleiner dan bij PHP. Generieke klassen, sterke controles op datatypen en een gestandariseerde manier van structureren. Bovendien is Visual Studio een van de weinige IDE’s die zo mooi integreert met de code (in source view uiteraard)
Het enige nadeel heb je met .NET wanneer je websites moet programmeren met zeer veel vereisten, zoals complexe lay-outs waar gewone .NET datagrids niet aan voldoen.

Technisch

Natuurlijk, ik ga er niet om liegen, ik heb al .NET sites gemaakt voor het Computerwinkeltje en de universiteit van Halmstad. De technieken die ik daar geleerd heb kon ik overnemen, maar er zitten ook veel nieuwigheden in. Een overzicht van de technische kanten van de site:

• MS Server Express, met Stored Procedures
• Volledig 3-tier, met generieke klassen (BOL, DAL, BLL)
• Aparte class-library voor de database klassen
• Volledige integratie met .NET Membership. De databaseklassen werden gebouwd op Membership (dus niet overschreven), wat voor meer flexibiliteit zorgt.
• De eigen tabellen zijn gekoppeld aan de Membership tabellen. Dit zorgde natuurlijk voor een leuk database diagram.
• Save-methode voor elke klasse die zowel voor opslaan als creëeren dient
• Caching
• Gebruik van .NET Profiles om de adresgegevens op te slaan
• Formulieren zitten in Usercontrols, met Usercontrol templates

• Intensief gebruik van jQuery met plugins zoals Accordion
• De meeste javascript referenties staan onderaan in de broncode om snelheid te winnen
• Schuifeffecten in de adminpagina’s om plaats te winnen
• Propere leesbare CSS files, waarbij print.css en screen.css van mekaar gescheiden zijn
• Aparte stylesheet style.css, die enkel opmaak code bevat
• Integratie met ASP.NET Themes, met conditional comments voor IE css bestanden
• HTML 4.0 Strict, weinig table tags, title en alt tags voor usability, valideert in de mate van het mogelijke (door .NET)
• Controle op cookies en javascript
• Cross-browser: Firefox, IE6 (enkel front-end), IE7, Safari. Opera voorlopig nog niet

Functionaliteiten

De site bevat ook veel functionaliteit. Centraal staat het shopproces. Verder ontwikkelden we ook

• Nieuwsberichten, met RSS feed
• Statische pagina’s voor de geschiedenis van de grammofoon, en het filmpje van de video groep
• Contact pagina
• Beheerpagina’s voor de admin en winkelbeheerder(s):
  • Beheren van nieuwsberichten
  • Beheren van de onderdelen van de shop (nieuwe afbeeldingen toevoegen)
  • Beheren van gebruikers en veranderen van rechten
  • Beheren van modellen
  • Beheren van orders
  • Kunnen zoeken op orders, modellen, gebruikers, en kunnen filteren op datum, gebruiker, order, model,..
  • Backup’en van de database
  • Controle op integriteit: een model kan je niet verwijderen als er nog lopende orders voor bestaan, enz..

Groepswerking

Ik heb meestal niet veel geluk met groepswerking, maar deze keer verliep de samenwerking enorm vlot. Nicky spitste zich als ontwerper toe op het uiterlijk van de site, Filip maakte de 3D afbeeldingen en zorgde voor de slicing en de algemene html en css, en ik voor het dynamische gedeelte, de css en de javascript. Het leuke was dat ze niet enkel wilden doen wat opgelegd was, maar de site duidelijk een meerwaarde wilden laten geven. En dat terwijl ik voor een vorig projectwerk nog bijna werd verweten te diep te willen gaan.

Resultaat

Het resultaat is geslaagd. Shoppen was nog nooit zo plezierig. Uiteraard konden nog veel dingen beter (zoals betere toegankelijkheid, ajax, modellen van anderen kunnen kopen en op kunnen stemmen,  enz..) maar daar was geen tijd meer voor. In ieder geval zal ik de code kunnen gebruiken een van m’n volgende projecten: Stage Digitaal.

Website: www.screenager.be/grammoshop
Demo admin: username: demo, wachtwoord: demo
Alles is fictief! geen echte betalingen, geen echte levering. Demo account kan geen wijzigingen doorvoeren.

Vorige week kregen we echter een briefing dat het niveau van de eindwerken de vorige jaren te laag lag, en dat we nu echt wel een zeer gespecialiseerd onderwerp moeten kiezen. Onze voorstellen werden zelfs nog niet beoordeeld.

Heeft iemand een idee wat er tegenwoordig nogal “hot” of “moeilijk” is op het vlak van webusability/accessibility ?
Andere onderwerpen met bijhorende promotors zijn ook steeds welkom! Je weet maar nooit wat niet en wat wel goedgekeurd wordt

Het AZ Sint-Jan Brugge krijgt elke zomer een grote groep jobstudenten over de vloer, opgesplitst in juli en augustus. De informaticadienst voor zo’n groot ziekenhuis is niet te onderschatten. In juli en augustus waren er al jobstudenten voorzien, maar ze zoeken nog iemand voor augustus-september.

De taak zal eruit bestaan alle Office producten te upgraden naar versie 2003, op heel wat computers in het ziekenhuis. Daarvoor hoef je niet overal rond te lopen, de meeste installaties zijn mogelijk door de computer van op afstand over te nemen. (en dat is leuk, want met headset !). In de vrije momenten kan je ingeschakeld worden om wat helpdesk werk te doen.

De vereisten

• voldoende kennis IT om mits een basisuitleg zelfstandig de updates te kunnen doen
• geen schrik hebben om te bellen naar het personeelslid dat je zijn of haar computer even zal overnemen
• nog geen 23 dagen als vakantiejob gewerkt te hebben dit jaar
• direct aan de slag kunnen gaan (volgende week of week erna)

Ikzelf heb al 2 keer gewerkt in het ziekenhuis, in de administratie en daarna in de informatica, en ik kan er enkel positief over zijn: Goed betaald, gevarieerd warm eten (te kiezen uit 2 hoofdmaaltijden en een koude schotel), afwisselend en aangename sfeer.

Interesse?

helpdesk@azbrugge.be
of via mij (nog sneller)

De ene traditie moest wijken, de andere kwam erbij. Dat was zowat de algemene trend van deze editie zoals ik ze beleefd heb. Maar al bij al dik in orde! zoals Stijn het elke dag mooi weet te verwoorden. Zij het waarschijnlijk op een hele andere manier.

Want de klassieke meet der haasje-over-springers was er dit jaar niet bij. En dat betekent dus ook dat het programma moest herzien worden. Al bleven er toch wat vaste waarden.

Concreet:
- Het aantal feestdagen werd desondanks verhoogd van 2 naar 8. En dat had natuurlijk alles te maken met m’n vakantiejob in hartje Gent. Ik moet de deur nog maar uitstappen en ik sta in de feestzone. Vandaag zelfs letterlijk toen ik m’n fiets bijna niet meer kon nemen tussen de rommelkramen.
- Het was ook overwegend gay. En dat had toch anders gemogen. Maar goed, dat zal volgend jaar dan ook anders zijn.
- Ik voel mij verdikt. Het zal wel niet zo zijn, maar van sport is er toch niet veel gekomen. Bye bye mooi voornemen om 4 dagen per week te sporten in juli

Zondag :
Oude kotgenoot Roel kent zoveel mensen dat er altijd wel iets leuk te organiseren valt met hem. We begonnen aan de Kouter, gingen regelrecht naar de Turkse tent op Baudelo (een klassieker), crashten neer in de Abacho (een instant hit in wording), pikten wat van The Animals op, maakten een afrekening tussen marrokanen mee op Polé Polé, zagen hoe schoon Animo sossen wel kunnen zijn en hoe hard ze begaan zijn met het vrouwelijk orgasme, ontdekten flikken in undercover (en dus niet zo undercover), dwaalden af naar Betty maar ze kon ons niet verwennen want der was geen plaats meer, en eindigden op de Korenmarkt. Vervolgens nog met de Sam en aanhangers naar dat janettecafé aan de Lange Munt gegaan, leuke studenten van het Rits leren kennen (Maartin, Pieter Jan en Veerle die geen vrouwen kan tekenen ), om uiteindelijk te eindigen op de Vlasmarkt waar het ineens zo begon te gieten dat ik er maar een punt achter zette.

Maandag:
Rustig en minder geslaagd. Het zal wel met het weer te maken gehad hebben. Een tourtje met Tim richting Baudelo, een slecht hutsepotje van groenten gegeten, even naar de Limonada gegaan en er een een coqtail van een cola gedronken, om vervolgens samen met Orlando en Davy te staan gapen naar filmmuziek op Sint-Baafs. Veel was melig, maar de muziek van Indiana Jones, Star Wars en La Vita es Bella vree indrukwekkend. Cliché maar tevree.

Dinsdag:
Bjorn kwam speciaal voor mij achter zijn wordpress editor vandaan om gezellig een tourtje in de feestenzone te maken. Met ongezonde voeding maar o zo lekker: Pasta presto en als dessert een chocolademilkshake van de plaatselijke chocoladebar ! (you gotta see that chocolate boy mjummie) Vervolgens Bjorn teruggebracht langs de zalige wandelstraten tussen Sint-Lucas en de gevangenis in avondzon.
Eenmaal de zon onder was Evy, Orlando en Jan gaan vergezellen op het terras van de janettebar The Out. Om te kijken natuurlijk! Altijd geestig bij hen. Dan de drukke sfeer bij Sint-Jacobs onder de klanken van Sioen en zijn Afrikaanse zangeressen gaan opsnuiven. Uiteindelijk gecrasht in Abacho waar ik opmerkte dat al die obers daar op mekaar gelijken. En goed uitgekozen dan ook nog eens!

Woensdag:
De release van de nieuwe Batman. Dat ging dus even voor. Evy vond het de film zelfs ontroerend! (wat hij totaal niet is, maar goed )

Donderdag:
Rustdag. Tis te zeggen. Je moet toch ook eens naar huis gaan. Al was het maar voor de vuile was, of om je ouders na 2 weken afwezigheid nog eens te zien.

Vrijdag:
De grootste janetteavond van de feesten. Met vele bekende gezichten. Beginnend bij The Out, passerend langs het nieuwe spitsburgerkraam en eindigend in een Cocteau fuif waar een feestje aan de gang was die toch maar beter in de Culture Club was gebleven. En met slechte wijn, die ik zo rap heb doorgeslikt dat ik er even niet goed van was. Memorabel moment: afgang tegenover Gepenetreerd Konein door het feit dat ik nie zo schoon kan dansen als hij. Woeps!!

Zaterdag:
Een wat “meer hetero” dagje. Dat lucht wel eens op. We zijn zelfs in de Duveltent geweest! En dat met niemand minder dan Jan van CSSEdit en Dennis. Dat voelt toch wel speciaal om de maker van een van de mooiste Mac programma’s een turks koekje aan te bieden, en door Betty te laten verwennen! Ook Lady Linn en het chocolade-ijsje (inclusief de bediening) waren lekker. Voor de rest veel Cocoa talk tussen Jan en Dennis, but as expected

Zondag:
Een speciale dag. Een weird dag. Een avond waar ik even van heb wakker gelegen. Maar eigenlijk ook wel een hele leuke dag, tussen Baudelo en Abacho. Met Bert en Seppe. Dankuwel trouwens Kenny !

Maandag:
De dag van de lege portemonnees, gelijk da ze ier zeggen. Maar de mijne is nog nie leeg! Zou ik dan toch nog iets doen vanavond?

Er bestaat een kans dat je dat pakket probleemloos zal kunnen draaien, omdat PEAR nu eenmaal al zit inbegrepen in MAMP. Maar het kan ook zijn dat je een error krijgt dat bijvoorbeeld MDB2.php niet gevonden werd.

Probleem. MDB2 is een PEAR package die niet standaard in MAMP is inbegrepen. Hoe installeer je nu dat pakket?

Oplossing: Installeer PEAR los van MAMP, en laat MAMP via zijn php.ini verwijzen naar de nieuwe PEAR locatie. Nieuwe PEAR packages kunnen dan later via de installer GUI van PEAR worden geconfigureerd.

Omdat ik bij Netlash hier meer als een uur naar gezocht heb, schrijf ik de exacte stappen eens neer. Vooral voor mezelf voor later, maar misschien heeft de gemiddelde PHP advanced dummie er ook wel wat aan.

1. Ga naar http://pear.php.net/go-pear
2. Opslaan als go-pear.php, in de webroot directory van mamp. Opgelet, liefst in een subdirectory ‘pear’, want anders de installer zal een index.php plaatsen in de root directory.
3. MAMP openen, File -> Edit template -> PHP 5 php.ini
4. Zoeken naar ‘memory_limit’ en dit hoger zetten (bijv 16)
5. MAMP server herstarten
6. naar http://localhost/go-pear.php gaan
7. Stappen volgen (vergeet niet GUI optie aan te vinken zodat je later op een makkelijke manier extra PEAR modules kan installeren. Je kan ook direct MDB2 aanvinken.)
8. Terug naar File -> Edit template -> PHP 5 php.ini gaan en zoeken naar ‘include_path’
9. Dit veranderen naar de directory waar PEAR werd geïnstalleerd
   In mijn geval wordt dit :
   include_path = “.:/Users/sven/Sites/pear/PEAR”
10. MAMP server nog eens herstarten
11. Later kan je meer PEAR packages “grafisch” installeren via localhost/pear/index.php (vandaar dat je PEAR in een subdirectory ‘pear’ moest installeren)

Uiteraard wordt er bij Netlash ook nog gewerkt!
Van alle vakantiejobs tot nu toe lijkt deze me het meeste te liggen. Morgen dag 3 en ik heb al vanalles te doen. Gisteren heb ik me wat ingewerkt, al ging dat vrij vlug.

Wat me opvalt is dat bij Netlash alles zo gestructureerd is. Er is een wiki, een zeer actief project management systeem en een duidelijke bestandsstructuur. Wou ik vorig jaar bij HCW details rond een connectie, dan moest ik de webmaster onderbreken en meestal vond ie dat dan niet direct. Meer zelfs, hij was voor de helft van de tijd met mij bezig om uit te leggen waar de zaken staan.

Bij Netlash is de boodschap: zoek eerst 20 minuten zelf, en ga dan vragen. Dat is wel wat wennen maar het lukt eigenlijk wel, mede dankzij duidelijke organisatie.

Een ander pluspunt: overal MACS. Ik zou eerst een winblows krijgen maar uiteindelijk kreeg ik een gigantische iMac 24”. Zalig is dat.

Hoewel mijn laatste uur vandaag door maagkrampen werd geteisterd, heb ik er morgen opnieuw zin in. En om toch nog een negatief puntje te hebben: het is er veel te fris! Maar beter dan zweten zonder airco met ramen open en vliegen die op je scherm komen zitten

Update: De buis is inmiddels opgetrokken tot een… 17 !